Hier een prentje van hanne, want het is altijd handig een gezicht bij het verhaal te zien. Als je het gezicht zelf verzint word je weleens verrast. Net als bij radiopresentatoren. Daarom zou het beter zijn dat radiopresentatoren zich na hun lange onzichtbare bestaan gewoon nooit bekendmaken, of zich vanaf het prille begin overal vertonen. maar wel één van de twee. In mijn jeugd heb ik een waar trauma opgelopen toen Sven Ornelis voor het eerst op tv verscheen. Maar goed, ik was me aan het voorstellen. wel, ik ben hanne, en ik schrijf zo nu en dan eens een keer een tekstje. Je zou kunnen zeggen, hanne lefèvre, die bekende Gentse schrijfster, maar dat is een ander verhaal.
Als je eens een status op facebook, een tweet, een abnormaliteit in de last.fm statistieken of een intrigerende foto ziet waar achter je het verhaal wil kennen, mag je dat altijd vragen. Ook als het van iemand anders is. dat doet hanne hier namelijk: het verhaal vertellen. zelfs op verzoek.

http://welcometothetimes.blogspot.com/
hallo, bevriende blog!
Meer van dat!
super geschreven, dit alles!
van wie geleerd, dat gevoel voor big business?
Paul Dhoore?